Download
FAQFedora tworzy i używa kilku partycji na dostępnych dyskach twardych. Możesz dostosować zarówno partycje, jak i to, w jaki sposób dyski systemu są zarządzane. Sekcja 10.1, „Ogólne informacje o partycjach” wyjaśnia partycje dysku bardziej szczegółowo.
Na systemach z więcej niż jednym dyskiem twardym możesz skonfigurować Fedorę tak, aby operowała kilkoma dyskami jako linuksową macierzą RAID nie wymagając przy tym żadnego dodatkowego sprzętu. Linuksowe macierze RAID zostały wyjaśnione w Sekcja 10.2, „Disk Druid”.
![[Notatka]](./stylesheet-images/note.png) | Zmienianie swoich decyzji |
|---|---|
Program instalacyjny nie dokonuje żadnych zmian w systemie aż do rozpoczęcia instalacji pakietów. Możesz użyć Wstecz, aby w dowolnym czasie wrócić do poprzednich ekranów i zmienić swój wybór. |
Na ekranie w formie listy wyświetlane są wszystkie dostępne dyski. Domyślnie program instalacyjny może dokonać zmian na każdym z nich. Aby upewnić się, że określone napędy nie zostaną podzielone, wyczyść pole wyboru obok tego napędu.
Domyślnie program instalacji usuwa wszystkie istniejące partycje linuksowe na wybranych dyskach i zastępuje je domyślnym układem partycji Fedory. Wszystkie pozostałe typy partycji pozostają niezmienione (np. partycje używane przez Microsoft Windows lub partycje przywracania systemu utworzone przez producenta komputera). Możesz jednak wybrać z listy kilka możliwości:
- Usunięcie wszystkich partycje na wybranych dyskach i utworzenie domyślnego układu
Unikaj tej opcji, chyba, że chcesz usunąć wszystkie istniejące systemy operacyjne i dane na wybranych dyskach.
- Usunięcie partycji linuksowe na wybranych dyskach i utworzenie domyślnego układu
Jeśli na zaznaczonych dyskach są partycje linuksowe, ta opcja usunie je i zainstaluje Fedorę na powstałym w ten sposób pustym miejscu. Ta opcja nie modyfikuje partycji przydzielonych do innych nielinuksowych systemów operacyjnych. Nie rozróżnia jednak partycji przydzielonych do różnych dystrybucji Linuksa i usuwa je wszystkie.
- Użycie wolnego miejsca na wybranych dyskach i utworzenie domyślnego układu
Jeśli na wybranych dyskach jest nieprzydzielona do partycji przestrzeń, ta opcja zainstaluje na nim Fedorę. Ta opcja zapewnia, że żadna istniejąca partycja nie zostanie zmodyfikowana podczas procesu instalacji.
- Utworzenie indywidualnego układu
Ręcznie określisz partycjonowanie na wybranych dyskach. Następny ekran umożliwia skonfigurowanie dysków i partycji komputera. Jeśli wybierzesz tę opcję, Fedora nie utworzy automatycznie żadnych partycji.
Zaznacz Przejrzyj i zmodyfikuj układ partycjonowania, aby dostosować zestaw partycji, jaki utworzy Fedora, skonfigurować system do używania macierzy RAID lub aby zmodyfikować opcje uruchamiania komputera. Jeśli wybierzesz którąś z alternatywnych opcji partycjonowania, ta zostanie wybrana automatycznie.
Użyj opcji Zaawansowane opcje pamięci masowej jeśli:
Chcesz zainstalować Fedorę na dysku podłączonym przez protokół iSCSI. Wybierz Zaawansowane opcje pamięci masowej, następnie wybierz Dodaj cel iSCSI, a następnie wybierz Dodaj dysk. Podaj adres IP i nazwę inicjatora iSCSI oraz wybierz Dodaj dysk.
Chcesz wyłączyć urządzenie dmraid wykryte w czasie uruchamiania.
Wybierz opcję partycjonowania i wybierz Dalej, aby kontynuować.
| Następny ekran |
|---|---|
Następny ekran to Urządzenia sieciowe, wytłumaczony w Rozdział 12, Konfiguracja sieci, chyba, że wybrałeś Utwórz indywidualny układ lub Przejrzyj i zmodyfikuj układ partycjonowania. Wtedy przejdź do Sekcja 10.1, „Ogólne informacje o partycjach”. |
System Fedora posiada co najmniej trzy partycje:
Partycję danych zamontowana pod
/bootPartycję danych zamontowana pod
/Partycję wymiany
Wiele systemów posiada więcej partycji niż wymienione minimum. Wybierz partycje zależnie od potrzeb systemu. na przykład rozważ utworzenie oddzielnej partycji /home w systemach, które przechowują dane użytkownika, z przyczyn wymienionych w Sekcja 10.1.3, „Tworzenie partycji /home”.
Jeśli nie jesteś pewien, jak najlepiej skonfigurować partycje komputera, zaakceptuj domyślny układ.
RAM zainstalowany w komputerze dostarcza pamięć dla uruchomionych systemów. Systemy linuksowe używają partycji wymiany, aby ją zwiększyć przez automatyczne przenoszenie części pamięci między RAM-em i partycjami wymiany, jeśli wystarczająca ilość RAM-u jest niedostępna. Dodatkowo określone funkcje zarządzania zasilaniem przechowują całą zawartość pamięci wstrzymanego systemu na dostępnych partycjach wymiany. Jeśli ręcznie określasz partycje systemu, utwórz partycję wymiany, która będzie większa niż RAM komputera.
Partycje danych dostarczają miejsce dla plików. Każda taka partycja posiada punkt montowania, aby wskazać folder systemowy, którego zawartość znajduje się na danej partycji. Partycja bez punktu montowania nie jest dostępna dla użytkowników. Dane, którym nie przydzielono oddzielnej partycji znajdują się na partycji / (lub root).
![[WAŻNE]](./stylesheet-images/important.png) | Root i /root |
|---|---|
Partycja |
W minimalnej konfiguracji pokazanej powyżej:
Wszystkie dane w folderze
/boot/znajdują się na partycji/boot. Na przykład, plik/boot/grub/grub.confznajduje się na partycji/boot.Wszystkie dane spoza partycji
/boot, jak na przykład/etc/passwd, znajdują się na partycji/.
Podfoldery również mogą być przypisane do partycji. Niektórzy administratorzy tworzą partycje /usr i /usr/local. W takim przypadku pliki w /usr/local, jak /usr/local/bin/foo, są na partycji /usr/local. Wszystkie inne pliki w /usr/, takie jak /usr/bin/foo, są na partycji /usr.
Jeśli utworzysz więcej partycji zamiast jednej dużej /, aktualizacje staną się łatwiejsze. Zobacz opis Opcji edycjiDisk Druida, aby dowiedzieć się więcej.
![[Podpowiedź]](./stylesheet-images/tip.png) | Pozostaw nadmiarową pojemność nieprzydzieloną |
|---|---|
Przydziel tylko tyle pojemności dysku do partycji, ile potrzebujesz w tej chwili. Wolną przestrzeń można przydzielić w dowolnym czasie, w miarę zwiększania się potrzeb. |
Każda partycja posiada typ partycji, aby określić format systemu plików na tej partycji. System plików umożliwia Linuksowi organizowanie, wyszukiwanie i odzyskiwanie plików przechowywanych na partycji. Używaj systemu plików ext3 dla partycji danych, które nie są częścią LVM, chyba, że masz specjalne potrzeby, które wymagają innego typu systemu plików.
Partycje LVM (Zarządzanie dyskami logicznymi) są lepsze od standardowych partycji w wielu aspektach. Partycje LVM są formatowane jako woluminy fizyczne. Jeden lub więcej woluminów fizycznych są łączone i tworzą grupę woluminów. Pojemność każdej grupy jest następnie dzielona na jeden lub więcej woluminów logicznych. Woluminy logiczne funkcjonują bardzo podobnie jak standardowe partycje. Posiadają typ systemu plików, taki jak ext3 i punkt montowania.
| Partycja /boot i LVM |
|---|---|
Tylko aktywny system Linux może odczytywać lub zapisywać na woluminach LVM. Z tego powodu partycja |
Administrator może powiększać lub zmniejszać woluminy logiczne bez utraty danych, w przeciwieństwie do standardowych partycji. Jeśli woluminy fizyczne w grupie woluminów są na oddzielnych dyskach lub macierzach RAID, administratorzy mogą również podzielić wolumin logiczny pomiędzy te urządzenia.
Możesz stracić dane, jeśli zmniejszysz wolumin logiczny do mniejszej pojemności niż wymagają tego zawarte na nim dane. Dlatego utwórz woluminy logiczne o takiej wielkości, aby zaspokoić swoje bieżące potrzeby i pozostaw pozostałą przestrzeń nieprzydzieloną. Można wtedy bezpiecznie powiększyć woluminy logiczne w miarę potrzeb.
| LVM i domyślny układ partycji |
|---|---|
Domyślnie proces instalacji utworzy partycje danych i wymiany w woluminach LVM z oddzielną partycją |
Jeśli ty lub inny użytkownik tego komputera będziecie przechowywać dane na tym systemie, utwórz oddzielną partycję dla folderu /home w grupie woluminów. Wtedy możesz aktualizować lub ponownie instalować Fedorę bez utraty danych użytkowników. LVM daje dodatkowo możliwość przydzielenia użytkownikom większej ilości miejsca w zależności od potrzeb w późniejszym czasie.